Biografía | |
---|---|
Nacemento | c. 1184 (Gregoriano) ![]() Constantinopla ![]() |
Morte | 13 de decembro de 1212 (Gregoriano) ![]() Mosteiro de Vatopedi, Grecia (pt) ![]() ![]() |
Emperador de Trebisonda | |
25 de abril de 1204 – 13 de decembro de 1212 ← sen valor – Andrónico I de Trebisonda → ![]() | |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | Imperio de Trebisonda Imperio Bizantino ![]() |
Actividade | |
Ocupación | monarca ![]() |
Período de actividade | 1204 (Gregoriano) ![]() |
Carreira militar | |
Lealdade | Imperio de Trebisonda ![]() |
Familia![]() | |
Pais | Manuel Comneno (pt) ![]() ![]() ![]() ![]() |
Irmáns | Aleixo I de Trebisonda ![]() |
David Comneno (en grego: Δαβίδ Κομνηνός, trans. Dabid Komnēnos), nado en Constantinopla, aprox. en 1184 e finado en Sinope o 12 de decembro de 1212, foi un membro da dinastía Comneno e cofundador do Imperio de Trebisonda. David Comneno naceu aproximadamente en 1184 en Constantinopla. Foi o fillo máis novo do sebastocrátor Manuel Comneno, fillo do emperador bizantino Andrónico I Comneno e da princesa Rusudan, filla do rei Xurxo III de Xeorxia, e irmán de Aleixo Comneno, o primeiro emperador de Trebisonda[1]. En 1185, despois da rebelión do 12 de setembro contra Andrónico I, Aleixo e David fuxiron a Iberia (Xeorxia), á corte de Tamar, a súa parente de sangue materno da casa dos Bagrátidas[2][1]. Case nada se sabe da vida e actividades de David e Aleixo en Xeorxia[3].
David e Aleixo Comneno reapareceron en 1204, cando a finais de marzo ou principios de abril dirixiron o exército xeorxiano, que lles deu Tamar, para ocupar Trebisonda[4][3]. Fundaron un imperio co nome da cidade e Aleixo foi proclamado emperador[5]. David como xeneral concentrouse en expandir as fronteiras do novo imperio cara ao oeste[6]. O exército trapisondés dirixido por David invadiu Paflagonia, que foi tamén reclamado polo Imperio de Nicea[7]. Isto deu lugar a un inmediato e longo conflito co emperador de Nicea Teodoro I Láscaris; a súa duración, con pausas certas, foi até 1207 ou 1208[8]. Despois que Láscaris conseguise ocupar Paflagonia, David retirouse a Sinope, onde se converteu en monxe e pasou a chamarse Daniel[9]. Morreu o 12 de decembro de 1212[9].